top of page

Agata Perzyńska
@agatagrafikuje

Grafiki w technice suchej igły/ Dry point prints
 

20230325_081042-removebg-preview_edited.
20230304_101012-removebg-preview_edited.
20230325_081117-removebg-preview_edited.
20230228_085206-removebg-preview_edited.
20230228_085101-removebg-preview_edited.
20210221_103530-removebg-preview_edited.

Zwierzęta w mieście - sucha igła/animals in the city - dry point print

20230628_064252_edited.jpg
20230628_064045_edited.jpg
20220906_085508_edited.jpg
20230628_064308_edited.jpg
20220906_090801_edited.jpg
20230605_095625_edited.jpg
20230709_155620_edited.jpg
hipo.jpg
ping.jpg
fenki.jpg
20220116_103719.jpg
22.jpg
los.jpg
4.jpg
20230628_064145_edited.jpg
20230628_063843_edited.jpg

PROJEKT VIDE

Projekt „Vide” rozpoczęłam podczas rezydentury w Pomorskim Inkubatorze Kultury (2022), obecnie powstało 15 grafik z tego cyklu.

Elementem wspólnym projektu jest oko, a raczej oniryczna przestrzeń dookoła niego. Obszar ten stał się kanwą do moich surrealistycznych rozważań nad procesem widzenia.

Jak napisał John Berger w książce „Sposoby widzenia (2005, wydawnictwo Fundacja Aletheia) : „Widzimy tylko to, na co patrzymy. Patrzenie jest aktem wyboru.” Właśnie ten akt wyboru przyświeca mojej sztuce. Każdy widzi i odbiera rzeczywistość w inny sposób. Różnice w postrzeganiu są ogromne między konkretnymi ludźmi, co spowodowane jest charakterem, doświadczeniem życiowym oraz wieloma innymi wewnętrznymi i zewnętrznymi czynnikami.

Intryguje mnie proces widzenia, nie tylko u ludzi, ale również u zwierząt. W moich grafikach marginalizuje przestrzeń jaką zajmuje człowiek, a niekiedy wręcz ją wykluczam, dając „wolną wolę” naturze.

Wszystkie prace z cyklu „Vide” wykonałam za pomocą techniki wklęsłodruku – suchej igły (C4).

20220206_203830.jpg
vide 17 lukasz c4 2024.jpg

Hide and seek

ptaki kolaz (3).jpg
ptaki kolaz (2).jpg
ptaki kolaz (1).jpg

PROJEKT ARS AURO PRIOR

„Ars auro gemmisque prior” to cytat pochodzący z bogato zdobionego klejnotami ołtarza Henryka z Blois. Skrócona, sparafrazowana wersja napisu głosi „Ars auro prior” i pojawia się w traktacie autorstwa Leona Battisty Albertiego De pictura (1435) oraz zdecydowanie bardziej nam współczesnej publikacji spod pióra Jana Białostockiego Sztuka cenniejsza niż złoto (1963). To właśnie to określenie stało się punktem wyjścia do moich rozważań nad wartością sztuki, jej wpływem na kształtowanie się tożsamości narodu oraz realnością naszych pragnień odnalezienia skarbów zaginionych w trakcie i po II wojnie światowej z terenów Polski. Nie wiemy, czy owe utracone dzieła zostały wywiezione i znajdują się w obcych rękach, czy może czekają cierpliwie na strychach i w piwnicach, wciąż mając szanse na odnalezienie, czy też nieubłaganie zniszczył je czas bądź ludzka nienawiść.

Prace w technice suchej igły stylistycznie nawiązują do sztuki surrealizmu i przedstawiają wyimaginowane obrazy z pogranicza jawy i snu. Wybrane przeze mnie obiekty i dzieła sztuki zawiesiłam w nieokreślonym czasie i przestrzeni, próbując w ten sposób pobudzić wyobraźnię i zadać sobie raz jeszcze pytanie „gdzie są teraz?”. Jestem pełna nadziei, że chociaż niewielka ich część zostanie odnaleziona przez nasze lub kolejne pokolenia

Projekt zrealizowano w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ars_auro_prior_5-removebg-preview.png
Ars_auro_prior_3-removebg-preview.png
Ars_auro_prior_11-removebg-preview.png
gotowe grafiki.jpg

PROJEKT DANSE CHOCHOLE


W ramach Stypendium Kulturalnego FUNDUSZ TWÓRCZY realizuję projekt „Danse Chochole”.  Jest to projekt łączący dwa motywy: znany od średniowiecza alegoryczny btaniec śmierci oraz fantastyczną postać zaczerpniętą z dramatu Stanisława Wyspiańskiego „Wesele”. Koncepcja mojego projektu opiera się na stworzeniu grafik w technice suchej igły, w których chochoł, ich centralna postać, niespodziewanie tańczy w środku miasta. Jest to moja refleksja nad kondycją człowieka i próba zrozumienia na nowo motywów zaczerpniętych z literatury, wciąż podejmowanych i aktualnych.  Chochoła postrzegam jako symbol współczesnej wegetacji, wprawiającej nasze społeczeństwo w stan pewnego rodzaju transu. Czujemy przymus tańczenia, od którego nie możemy uciec, bez względu na nasz status i doświadczenia życiowe. Bardzo intryguje mnie ten motyw i dlatego chcę go eksplorować w mojej sztuce.

Zrealizowano ze środków Miasta Gdańska w ramach Gdańskiego Stypendium Kulturalnego Fundusz Twórczy.

bottom of page